خیلی تلاش کردم  تو این چند سالی که با وبلاگ نویسی آشنا شدم ،نذارم آرشیو ماهیانه ام  خالی بمونه ، اما بعد از این مدت بلاخره آرشیو  دی ماهم خالی موند ، البته علتش چند چیز بود یکی برف سنگین و بی سابقه ای بود که من جهت صرفه جویی در مصرف گاز ناچار شدم چند هفته تو اتاقم نرم  و بلکل خبری از نت و وبلاگ و مسنجر نداشته باشم ، دلیل دیگه اینکه main  و  CPU  ی سیستمم هم سوخته بود ، البته نفهمیدم دقیقا علتش چی بود که یه 200 هزار تومن  خرج گذاشت تو کاسمون ، به روایتی نوسانات برقی و به روایتی هم دو عامل ناشناخته به اسم های مانی و مهراد همون دو تا خواهرزاده هام بودند که بس سیستم رو با دگمه پاور روشن و خاموش کرده بودند (البته دور از چشم من) ،  البته من ناراضی نیستم باعث شد تا سیستمم هم نو نوار بشه چون حالا یه Ram 1 Gig   و  یه CPU 3 full  و یه  DVD  و main  و ...  نو  و تازه  هم گیرم بیاد. اما فارغ از این دلایل اینکه بی حوصلگی و نگرانی خودمم باعث شده بود که زیاد دست و دلم نره برا پست زدن ، با اینکه خیلی دلم میخواست برای روز تولدم یه پست مثل هر سال بنویسم اما نشد ، نگرانی نذاشت الانم اگر امیدی ک مجددا خدا بهم داد شاید دیگه همین یه ماه جاخالی دادن تو آرشیو مقدمه ای میشد برای فراموشی همیشگی این دنیای مجازی و پر خاطره.

در ضمن 6 روز پیش دقیقا یکسال از مهم ترین و بهترین تصمیم زندگیم میگذره که بعد ها منجر شد تو خردادماه قدم بردارم و برم جلو ، اما اصلا بیست بهمن 85 فکر نمی کردم اینطوری بشه.... بگذریم به امید خدا... 

اما این شعر هم یادگار دلتنگی من تو این مدت ؛

من که از حادثه چشم تو معنا شده ام

چشم بربسته در این بزم مصفّا شده ام 

مستی عقل ِ من و چشم سیاه ِ تو هنوز

شربتی ریخت به کامم که معمّا شده ام

گرچه شاهان نگذارند قدم بر سر خاک

منتی نه،فرودآی بچشمم که مهیّا شده ام

گر شبی هم ز خیالم گذری بنمایی*

من به این آرزوی خویش تمنّا شده ام

ماهها رفت و من اندر غم هجرت ای گل

همچو انگور ، درون ِ خُم و صهبا شده ام

بس که بارید ز چشمان ترم اشکِ روان  

می زنم موج به افلاک که دریا شده ام

من که خود واعظم و پند و نصیحت گویم

اینک از لعل ِ لبت عاشق و شیدا شده ام 

صحبتی نیست اگر جان من است مقصودت

این تو و این من بیچاره که تنها شده ام

                                                        (میلاد -  15/11/1386)

پ ن : از انجایی که انتقاد اکبر خیلی به جا و سازنده بود اون بیت رو تغییر دادم.

با تشکر از اکبر عزیز 

یاحق