خدایا آنکه آزمودی ، ابراهیم بود ؛ رفیقت...

و من بندهء حقیر و سراپا آلوده ات...

و آنچه بدان آزمودی ابرهیم را ،فرزندش اسماعیل

و آنچه می آزمایی بدان مرا ، هوای نفس

او گذشت برای تو از فرزندش

لیک من در گذشتن از هوای نفس بخاطرت در لغزش

الهی ! گریزانم از عدالتت

که چون عدالتت بر من اجرا شود

من جزءِ زیانکاران و خاسران خواهم بود

الهی به عید قربانت ...

به آن ذبح عظیم که جای اسماعیل بر ابراهیم وعده دادی

مرا به دیده رحمتت بین

و از من در گذر

که این بار ذبح میکنم از برایت

نفسم را.

************************************************

و حتی امشب :

تمام درد من این است؛

در دل پنهان می کنم و در سر می پرورانمت

که این زیباترین حقیقتِ پنهانم است

و انتظار تنها مرهم این حقیقت!

التماس دعا

یا حق