اسحاق بن عمار گويد: از امام صادق (ع) شنيدم که فرمود:

همانا در تورات نوشته شده است که: اي فرزند آدم! مرا در هنگام خشمت به ياد آور تا تو را در هنگام خشمم به ياد آورم پس تو را در زمرهء هلاک شوندگان به هلاکت نمي رسانم و هرگاه مورد ستمي قرار گرفتي به انتقام من از دشمنت خوشنود باش زيرا انتقامي که من به نفع تو از وي مي کشم بهتر از انتقامي است که تو خود مي گيري.

دوش در خواب ملائک خبرم مي دادند

از پس پردهء غيب ثمرم مي دادند

مژده از بخشش و عفو گنهم مي گفتند

در جهان پادشهي ، تاج ِ سرم مي دادند

هر کجا گر مرا ، عيب و خطا بود به راه

پيش از آن ، دفع بلا و خطرم مي دادند

من چو مبهوت ز الطاف الهي بودم

علتش از اثر چشم ِ ترم مي دادند

پيش خود باز در آن حال تعجب کردم !

که چه اکنون؟! ز اشک ِ بصرم مي دادند!

سالها گريه نمودم به درگاه خداي

چه شد احوال مرا؟! کينک گوهرم مي دادند!

ناگاه ندا آمد و اين گفت به خواب

که همه از اثر ماه مبارک ، ظفرم مي دادند

گر که پاکيزه و بي ريب در اين ماه شوم

جنت و حور و ملک ، وعدهء اين سفرم مي دادند

ميلاد

5/7/85  

سوم رمضان المبارک سال يکهزار و چهار صد و بيست و هفت