خيلي تلاش کردم  تو اين چند سالي که با وبلاگ نويسي آشنا شدم ،نذارم آرشيو ماهيانه ام  خالي بمونه ، اما بعد از اين مدت بلاخره آرشيو  دي ماهم خالي موند ، البته علتش چند چيز بود يکي برف سنگين و بي سابقه اي بود که من جهت صرفه جويي در مصرف گاز ناچار شدم چند هفته تو اتاقم نرم  و بلکل خبري از نت و وبلاگ و مسنجر نداشته باشم ، دليل ديگه اينکه main  و  CPU  ي سيستمم هم سوخته بود ، البته نفهميدم دقيقا علتش چي بود که يه 200 هزار تومن  خرج گذاشت تو کاسمون ، به روايتي نوسانات برقي و به روايتي هم دو عامل ناشناخته به اسم هاي ماني و مهراد همون دو تا خواهرزاده هام بودند که بس سيستم رو با دگمه پاور روشن و خاموش کرده بودند (البته دور از چشم من) ،  البته من ناراضي نيستم باعث شد تا سيستمم هم نو نوار بشه چون حالا يه Ram 1 Gig   و  يه CPU 3 full  و يه  DVD  و main  و ...  نو  و تازه  هم گيرم بياد. اما فارغ از اين دلايل اينکه بي حوصلگي و نگراني خودمم باعث شده بود که زياد دست و دلم نره برا پست زدن ، با اينکه خيلي دلم ميخواست براي روز تولدم يه پست مثل هر سال بنويسم اما نشد ، نگراني نذاشت الانم اگر اميدي ک مجددا خدا بهم داد شايد ديگه همين يه ماه جاخالي دادن تو آرشيو مقدمه اي ميشد براي فراموشي هميشگي اين دنياي مجازي و پر خاطره.

در ضمن 6 روز پيش دقيقا يکسال از مهم ترين و بهترين تصميم زندگيم ميگذره که بعد ها منجر شد تو خردادماه قدم بردارم و برم جلو ، اما اصلا بيست بهمن 85 فکر نمي کردم اينطوري بشه.... بگذريم به اميد خدا... 

اما اين شعر هم يادگار دلتنگي من تو اين مدت ؛

من که از حادثه چشم تو معنا شده ام

چشم بربسته در اين بزم مصفّا شده ام 

مستي عقل ِ من و چشم سياه ِ تو هنوز

شربتي ريخت به کامم که معمّا شده ام

گرچه شاهان نگذارند قدم بر سر خاک

منتي نه،فرودآي بچشمم که مهيّا شده ام

گر شبي هم ز خيالم گذري بنمايي*

من به اين آرزوي خويش تمنّا شده ام

ماهها رفت و من اندر غم هجرت اي گل

همچو انگور ، درون ِ خُم و صهبا شده ام

بس که باريد ز چشمان ترم اشکِ روان  

مي زنم موج به افلاک که دريا شده ام

من که خود واعظم و پند و نصيحت گويم

اينک از لعل ِ لبت عاشق و شيدا شده ام 

صحبتي نيست اگر جان من است مقصودت

اين تو و اين من بيچاره که تنها شده ام

                                                        (ميلاد -  15/11/1386)

پ ن : از انجايي که انتقاد اکبر خيلي به جا و سازنده بود اون بيت رو تغيير دادم.

با تشکر از اکبر عزيز 

ياحق